Κάθε κυβέρνηση, μόλις αναλαμβάνει, κόπτεται για την οδική ασφάλεια. Στη διάρκεια της θητείας της την ξεχνάει εντελώς, αλλά μοιράζει κονδύλια σε ΜΚΟ για αμφίβολες δράσεις και ημερίδες που δεν αφήνουν τίποτα πίσω τους, παρά μόνο φωτογραφίες για το αρχείο... και την ξαναφέρει στην επικαιρότητα λίγο πριν από τις εκλογές.
Όσο για τα μέτρα "διαφάνειας" που ευαγγελίζονται, όπως οι κάμερες και οι κληρώσεις στους εξεταστές; Αυτά υπήρχαν ήδη. Δεν είναι διαφάνεια, είναι ομολογία αποτυχίας. Το κράτος παραδέχεται ότι το σύστημα είναι σάπιο και προσπαθεί απλώς να μπαλώσει την κατάσταση.
Η διαφθορά όμως δεν πατάσσεται με ημίμετρα. Κόβεται μαχαίρι με μία και μόνη κίνηση: πλήρη αποσύνδεση του εκπαιδευτή από τις εξετάσεις και θεσμοθέτηση ενός ανεξάρτητου σώματος αδιάφθορων δημόσιων λειτουργών ως εξεταστών, μακριά από τα κυκλώματα και τη σημερινή σήψη. Όλα τα άλλα είναι στάχτη στα μάτια..!
Απομαγνητοφώνηση:
Δημοσιογράφος: …εκπαίδευση σε μία χώρα η οποία, δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος —όταν το μάθαμε δεν το πολύ πιστεύαμε, για να σας πούμε την αλήθεια, τη μαύρη αλήθεια— φαίνεται ότι δεν ξέρουμε να οδηγούμε. Υπάρχει όμως κάποιος επιπλέον λόγος που δεν ξέρουμε να οδηγούμε: δεν ξέρουμε να εκπαιδεύουμε σωστά τον κόσμο. Άρης Ζωγράφος, πρόεδρος Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης. Καλό μεσημέρι!
Άρης Ζωγράφος: Καλό μεσημέρι!
Δημοσιογράφος: Καλό μεσημέρι, κύριε Ζωγράφο!
Άρης Ζωγράφος: Καλό μεσημέρι σε εσάς και στους ακροατές μας.
Δημοσιογράφος: Λοιπόν, διαβάζω μία από τις ερωτήσεις στις οποίες εκπαιδεύονται οι νέοι οδηγοί μας: «Εάν διαπράξετε για πρώτη φορά αδίκημα που έχει σχέση με την περιεκτικότητα αλκοόλ στο αίμα και αυτή είναι από 0,5 έως 0,8 g ανά λίτρο αίματος, κινδυνεύετε: 1. Να πληρώσετε πρόστιμο 50.000 δραχμές, 2. Να σας αφαιρεθούν η άδεια κυκλοφορίας και οι πινακίδες για τρεις μήνες...».
Εκπαιδεύεται ο νέος οδηγός όταν του λέτε εσείς για 50.000 δραχμές;
Άρης Ζωγράφος: Βγάζει το κομπιουτεράκι, τι γίνεται;
Δημοσιογράφος: Μα δεν ξέρει καν πόσες δραχμές είναι το ευρώ! Το 340,75 που ξέραμε εμείς δεν έχει φτάσει ως πληροφορία σε αυτούς. Εκπαιδεύουμε τον κόσμο με έναν ΚΟΚ που έχει καταργηθεί!
Άρης Ζωγράφος: Λοιπόν, καλύτερη ατάκα και εισαγωγή σε εκπομπή έχω καιρό να ακούσω.
Δημοσιογράφος: Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε!
Άρης Ζωγράφος: Έχετε απόλυτο δίκιο και 40 χρόνια τώρα αυτό φωνάζουμε, αυτό προσπαθούμε να αλλάξουμε. Δυστυχώς, η πραγματικότητα άλλα μας παρουσιάζει.
Δημοσιογράφος: Συγγνώμη, και τι σας λένε δηλαδή; Ότι αφήνουμε εκεί τα ελγίδια για λόγους ιστορικούς;
Άρης Ζωγράφος: Θα δώσω και ένα δεύτερο παράδειγμα, γιατί οι δραχμές είναι...
Δημοσιογράφος: Πάμε στο δεύτερο!
Άρης Ζωγράφος: Η πινακίδα εισόδου σε κατοικημένη περιοχή σημαίνει ταυτόχρονα πως το όριο ταχύτητας περιορίζεται σε: α) 50 km/h, β) 60 km/h. Με τον νέο ΚΟΚ είναι στα 30 km/h. Εάν κάποιος απαντήσει το σωστό, δηλαδή τα 30 km/h, κόβεται, γιατί θα πρέπει να απαντήσει 50 σύμφωνα με το βιβλίο!
Δημοσιογράφος: Πάμε από την αρχή, πάμε από την αρχή.
Άρης Ζωγράφος: Το σύστημα εκπαίδευσης και αξιολόγησης των οδηγών έχει 40 χρόνια παροπλισμού. Είναι δηλαδή ένα άθλιο σύστημα, το οποίο από μόνο του δεν μπορεί να παράξει ασφαλείς οδηγούς, ούτε μπορεί να παράξει αντίστοιχα μία σοβαρή και, αν θέλετε, σύγχρονη εκπαίδευση.
Ως εκ τούτου, αυτά τα οποία περιγράφετε είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι βέβαια κάποιες ερωτήσεις οι οποίες έτσι κι αλλιώς έχουν καταργηθεί από τον κώδικα και τις χρησιμοποιούμε σαν ατάκες με τους μαθητές μας εδώ για να κάνουμε χιούμορ.
Δημοσιογράφος: Είναι στο βιβλίο μέσα πάντως.
Άρης Ζωγράφος: Ναι, έχει καταργηθεί βέβαια...
Δημοσιογράφος: Και σε αυτό εξετάζονται ή απλά είναι στο βιβλίο;
Άρης Ζωγράφος: Το βιβλίο το οποίο περιγράφετε εσείς είναι ένα βιβλίο πάρα πολύ παλιό. Το Υπουργείο Μεταφορών δεν έχει ακόμα εκδώσει τα νέα βιβλία.
Δημοσιογράφος: Άρα εκπαιδεύονται σε λάθος ΚΟΚ!
Άρης Ζωγράφος: Ακριβώς, ακριβώς.
Δημοσιογράφος: Οι ερωτήσεις αυτές βέβαια έχουν αφαιρεθεί από το μητρώο; Δεν μπαίνουν στις εξετάσεις;
Άρης Ζωγράφος: Όχι, όχι, δεν μπαίνουν.
Δημοσιογράφος: Ναι, αλλά μπαίνουν σε αυτό που διαβάζει ο άλλος! Δηλαδή δεν αναφέρονται κάπου τα 30 km/h, αναφέρονται τα 50.
Άρης Ζωγράφος: Ακριβώς αυτό. Και εδώ θέλω να πω το εξής: ότι οι ίδιοι οι εκπαιδευτές, εκ των ενόντων, έχουμε δημιουργήσει τα καινούργια μαθήματα τα οποία διδάσκουμε στα κέντρα θεωρητικής εκπαίδευσης. Αυτά είναι σαφώς διαφορετικά από αυτά που περιγράφει ένα βιβλίο το οποίο από μόνο του έχει να κάνει μόνο με ιστορικές αναφορές και είναι μόνο για το ράφι. Από εκεί και πέρα, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μία νέα, σύγχρονη γενιά οδηγών, η οποία να ακουμπάει στις σύγχρονες ανάγκες της αυτοκίνησης. Δυστυχώς, το βιβλίο του ΚΟΚ είναι αλλού.
Ο νέος οδηγός θα εξεταστεί στις ψηφιακές εξετάσεις με ερωτήσεις που προέρχονται μέσα από το βιβλίο. Το βιβλίο είναι γραμμένο το 2000. Είναι γραμμένο σε δραχμές, είναι γραμμένο με έναν ΚΟΚ που είχε τότε τα 50 km/h ως όριο ταχύτητας μέσα στην πόλη και φυσικά δεν υπάρχει καμία περιγραφή των νέων οχημάτων. Το 2000 απαγορεύονταν ακόμα τα πετρελαιοκίνητα στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, δεν μιλάμε καν για τα υβριδικά και τα ηλεκτροκίνητα!
Δημοσιογράφος: Ισχύει. Ισχύει ότι πρέπει να κάνουμε σπαθιά να καταπιούμε. Τι να κάνουμε;
Άρης Ζωγράφος: Άρα εκπαιδεύουμε τον κόσμο σε κάτι το οποίο έχει καταργηθεί.
Δημοσιογράφος: Δεν έρχονται μαθητές εκεί, άνθρωποι που θέλουν να πάρουν το δίπλωμα, πιτσιρικάδες, και να σας λένε: «Πείτε μου, κύριε, πόσο είναι 50.000 δραχμές για να ξέρω περίπου σε ευρώ;»
Άρης Ζωγράφος: Έχει αλλάξει κι αυτό! Ακούστε, αυτό το οποίο περιγράφετε είναι μία ατάκα την οποία συχνά πυκνά τη λέμε στα μαθήματά μας. Βέβαια τώρα έχει να κάνει μόνο με συζητήσεις στα διαλείμματα, για να κουβεντιάσουμε τι γινόταν πριν το ευρώ, τι ακριβώς συμβαίνει τώρα και ούτω καθεξής (146,7 ευρώ).
Το χειρότερο απ' όλα, ξέρετε ποιο είναι; Ότι ακόμα και σήμερα οι μαθητές μαθαίνουν για όρια αλκοόλ, ενώ εμείς σε όλους τους τόνους και σε όλες τις πτώσεις έχουμε διατυμπανίσει ότι δεν υπάρχει ποσότητα αλκοόλ στο αίμα που να θεωρείται ασφαλής για την οδήγηση.
Δημοσιογράφος: Ναι, μία από τις ερωτήσεις λέει 0,5, όταν το όριο είναι 0,2 τώρα. Δηλαδή θα σου πει ο άλλος: «Εγώ, με βάση το βιβλίο...». Για τους επαγγελματίες είναι μηδέν;
Άρης Ζωγράφος: Ναι.
Δημοσιογράφος: Και για τους οδηγούς μοτοσικλέτας μηδέν;
Άρης Ζωγράφος: Ναι.
Δημοσιογράφος: Άμα τον πιάσει δηλαδή ο τροχονόμος, θα του πει: «Όργανο, εγώ με βάση το βιβλίο στο οποίο εξετάστηκα είμαι νόμιμος και έχω πάρει το δίπλωμα με 0,5. Εσύ γιατί μου βάζεις πρόστιμο με 0,2;»
Άρης Ζωγράφος: Με τη μόνη διαφορά ότι ο αστυνόμος θα σου πει: «Ξέρεις κάτι; Απαγορεύεται η άγνοια νόμου, ο νόμος στην Ελλάδα υπερκαλύπτει αυτό».
Δημοσιογράφος: Ναι, αλλά το βιβλίο που δίνει το Υπουργείο Μεταφορών σου διδάσκει τα παλιά, πριν από 20-40 χρόνια! Θα σου πει: «Φέρε το δίπλωμα και τελείωνε». Συγγνώμη, όταν κάνετε παράπονα, όταν εκφράζετε τις επιθυμίες σας να αλλάξουν όλα αυτά τα πράγματα, τι σας λένε; «Ναι, θα γίνει»;
Άρης Ζωγράφος: Α, τι μας λένε! «Πάρα πολύ ωραία ιδέα», μας χτυπάνε και την πλάτη, αλλά μέχρι εκεί. Από εκεί και πέρα, όλα τα υπόλοιπα είναι «άστα και θα δούμε».
Δημοσιογράφος: Μάλιστα. Τι θα δούνε; Συγγνώμη, είναι 26 χρόνια γραμμένο ένα βιβλίο που, όπως είπαμε, έχει μέσα δραχμές και παλιά όρια ταχύτητας. Έχουν περάσει καμιά δεκαπενταριά υπουργοί Μεταφορών, το λιγότερο 15 με 20. Ένας από αυτούς δεν έχει αναρωτηθεί να πει: «Βρε παιδιά, τουλάχιστον τις δραχμές στα πρόστιμα να τις κάνουμε ευρώ και να προσαρμόσουμε το βιβλίο στον καινούργιο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας;». Ένας υπουργός Μεταφορών, ένας υφυπουργός, ένας αναπληρωτής από όλους αυτούς δεν το έχει σκεφτεί;
Άρης Ζωγράφος: Να ξέρετε το εξής: Η κάθε κυβέρνηση που ανεβαίνει στον θώκο, το πρώτο που κάνει είναι να μιλήσει για την οδική ασφάλεια. Καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας της την ξεχνάει εντελώς και την ξαναφέρνει στην επικαιρότητα στη λήξη της θητείας της. Στο ενδιάμεσο, αυτό το οποίο κάνει είναι να μοιράζει διάφορα χρήματα σε διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις για αμφίβολες ημερίδες, που δεν αφήνουν στην ουσία πίσω τους τίποτα. Πόσο μάλλον όταν εκπαιδεύουμε τον οδηγό τελείως λάθος.
Δημοσιογράφος: Ναι, όταν εκπαιδεύουμε τον οδηγό τελείως λάθος.
Άρης Ζωγράφος: Προσέξτε λιγάκι. Ήδη εμείς έχουμε φύγει από τη λογική του Υπουργείου, με σύμφωνη γνώμη σχεδόν όλων. Αν και το Υπουργείο δεν μπορεί να τυπώσει ακόμα τα νέα βιβλία, διότι υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα και δυσλειτουργίες σε σχέση με αυτό, ήδη τα παιδιά έχουν καταλάβει ότι από αυτό το κομμάτι κρατάνε μόνο κάποιες ερωτήσεις στις οποίες θα εξεταστούν.
Όλο το υπόλοιπο σκέλος της εκπαίδευσης, που έχει να κάνει με την κοινωνία της κυκλοφορίας, τη σύγχρονη αυτοκίνηση, τη σύγχρονη κινητικότητα και όλα αυτά που θα αντιμετωπίσει ο νέος οδηγός όταν βγει στον δρόμο, είναι αυτά που διδάσκουμε εμείς στα κέντρα θεωρητικής εκπαίδευσης. Μάλιστα αποτελεί μια σχιζοφρένεια: από τη μια μεριά να τους λες τι θα βρουν αύριο στον δρόμο και από την άλλη να τους λες: «Ξέρεις κάτι; Επειδή θα πας να δώσεις εξετάσεις στο Υπουργείο, μάθε κι αυτά μέχρι να δώσεις εξετάσεις και μετά ξέχασέ τα».
Δημοσιογράφος: Άρα «μάθε και ξέχασέ τα». Είναι φοβερό!
Άρης Ζωγράφος: Ακριβώς. Είναι μια μιζέρια την οποία όμως έτσι κι αλλιώς πρέπει να διαχειριστούμε. Χαίρομαι που το βάζετε με αυτή τη μορφή, με τη μορφή των δραχμών, γιατί δεν είναι μόνο οι δραχμές...
Δημοσιογράφος: Είναι το όριο ταχύτητας μέσα στην πόλη, είναι το όριο αλκοόλ...
Άρης Ζωγράφος: Το χειρότερο είναι ότι αυτή τη στιγμή προσπαθούμε να εκπαιδεύσουμε λογικές και τεχνικές που έχουν καταργηθεί από την αυτοκίνηση εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Δημοσιογράφος: Φοβάμαι ότι στις ψηφιακές εξετάσεις... Δηλαδή πρέπει να απαντήσει, αν δεν κάνω λάθος —εσείς το ξέρετε καλύτερα— στις 30 ερωτήσεις δικαιούται μία λάθος, έτσι δεν είναι;
Άρης Ζωγράφος: Ναι, έτσι είναι.
Δημοσιογράφος: Δηλαδή στις 30 ερωτήσεις, ένας μεγάλος αριθμός εξ αυτών έχει καταργηθεί, είναι λάθος. Άρα θα πρέπει ο εξεταζόμενος να απαντήσει λάθος, γιατί αν απαντήσει το σωστό θα κοπεί!
Άρης Ζωγράφος: Έτσι είναι. Υπάρχουν ερωτήσεις που πρέπει να απαντήσει λάθος. Όχι όλες, αλλά υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που πρέπει να απαντήσει λάθος ή να απαντήσει πέρα από τη λογική της σύγχρονης αυτοκίνησης, διότι βάσει αυτής της (παλιάς) λογικής θα περάσει ή θα κοπεί στο πρώτο κομμάτι που λέγεται θεωρητική αξιολόγηση.
Δημοσιογράφος: Φοβερό! Είναι τραγικό, πρέπει να απαντάς λάθος για να περάσεις.
Άρης Ζωγράφος: Ναι. Δείτε, αυτό είναι ίσως το έλαττον. Το μείζον είναι ότι σήμερα έχουμε μία εξεταστική διαδικασία η οποία από μόνη της είναι όχι μόνο παρωχημένη, αλλά και επικίνδυνη. Η διαφθορά και η διαπλοκή, την οποία προσπαθεί σήμερα το Υπουργείο με αυτά τα «φτιασιδώματα» να σπάσει, δεν σπάει έτσι.
Δημοσιογράφος: Αυτό που λέει για την κλήρωση; Μα κλήρωση γινόταν στους εκπαιδευτές μέχρι τώρα.
Άρης Ζωγράφος: Μα και βέβαια κλήρωση γινόταν!
Δημοσιογράφος: Διαβάζω ένα νομοσχέδιο το οποίο ουσιαστικά είναι σαν τον Ρανταπλάν! Δηλαδή κάτι που έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια το παρουσιάζουμε σαν καινούργιο. Κλήρωση εκπαιδευτών γινόταν. Για τις κάμερες, για το ποιος μπαίνει μέσα, το ακούω καμιά εικοσαριά χρόνια. Δηλαδή ότι υπάρχει μια παρακολούθηση ώστε αν είναι ο Στέλιος Βραδέλης, που είναι λευκός, να μην μπορεί να μπει μέσα ο Γιώργος Μπίκουλας που είναι αλλού χρώματος, ή να μην μπορεί να μπει γυναίκα με ανδρικό όνομα.
Άρης Ζωγράφος: Ναι, καταλαβαίνετε λοιπόν ότι όλη αυτή η διαδικασία...
Δημοσιογράφος: Για το αυτονόητο μιλάμε τώρα.
Άρης Ζωγράφος: Ναι, είναι μία επικαιροποίηση πραγμάτων τα οποία έτσι κι αλλιώς συμβαίνουν, με ένα άλλο περιτύλιγμα. Δεν αλλάζει τίποτα. Και ξέρετε κάτι; Αυτό δεν είναι διαφάνεια, είναι ομολογία αποτυχίας. Είναι η παραδοχή του ίδιου του κράτους ότι «ξέρουμε πως το σύστημά μας είναι σάπιο και τρύπιο, οπότε αντί να το διορθώσουμε εκ θεμελίων, τι θα κάνουμε; Θα βάλουμε μια κάμερα μπας και πιάσουμε τη διαπλοκή και τη διαφθορά που ήδη γνωρίζουμε».
Μα η διαφθορά δεν λύνεται με φτιασιδώματα και ψηφιακούς φακέλους. Η διαφθορά κόβεται μαχαίρι μόνο όταν ο εξεταστής είναι ανεξάρτητος δημόσιος λειτουργός που δεν έχει καμία σχέση, καμία επαφή και κανένα συμφέρον με τη σχολή οδήγησης ή τον μαθητή. Όσο ο εκπαιδευτής είναι μέσα στο όχημα που εξετάζεται, καταλαβαίνετε ότι αυτά τα τεχνολογικά κολπάκια απλά ψηφιοποιούν το αδιέξοδο.
Δημοσιογράφος: Κύριε Ζωγράφο, νομίζω τα είπατε προηγουμένως όλα: αναγκάζονται οι άνθρωποι να απαντάνε λάθος για να περάσουν, γιατί αν απαντήσουν το σωστό θα κοπούν με βάση το πώς είναι γραμμένο το βιβλίο. Από εκεί και πέρα δεν έχεις τίποτα άλλο να συζητήσεις.
Άρης Ζωγράφος: Είναι αυταπόδεικτη παραδοξότητα. Θέλετε να σας πω όμως και κάτι σε αυτή τη δημόσια συχνότητα, σε σχέση με το τι σημαίνει ψηφιακή ταλαιπωρία; Γιατί το Υπουργείο πολύ σωστά παρουσιάζει τα νέα ψηφιακά ευρήματα, αλλά θα ήθελα να σας πω πώς βιώνουμε εμείς αλλά και οι πολίτες την ψηφιακή διακυβέρνηση.
Δημοσιογράφος: Ναι.
Άρης Ζωγράφος: Να περνάει δηλαδή ο άλλος τις εξετάσεις και να παίρνει το δίπλωμά του έξι ολόκληρους μήνες μετά! Να μπαίνει στο
gov.gr και να του λέει στην οθόνη: «Ξέρεις κάτι; Σε 5 μέρες πήγαινε να το πάρεις». Να πηγαίνει στην Υπηρεσία Μεταφορών και να του λέει ο υπάλληλος: «Ποιο δίπλωμα; Δεν έχει έρθει τίποτα!».Δημοσιογράφος: Ναι, είναι μόνο στα χαρτιά. Και πώς ειδοποιείται να πάει να το πάρει; Δεν το παίρνει ψηφιακά και δεν το παίρνει μετά σε έντυπη μορφή. Καλά, οι άλλοι δεν έπαιρναν πινακίδες γιατί δεν είχαμε τσίγκους κ.λπ.
Τελευταία ερώτηση, που έρχεται και από φίλους ακροατές, αλλά μια και έχει σημασία να κάνουμε και μερικές προτάσεις που πιθανόν να βρουν ευήκοα ώτα: Γιατί δεν στέλνεται η τελική πράξη και το δίπλωμα οδήγησης στη διεύθυνση κατοικίας του πολίτη; Γιατί πρέπει να χάνει χρόνο, να μετακινείται, να περιμένει στις ουρές για να παραλάβει ένα έγγραφο, όταν οι τράπεζες στέλνουν τις κάρτες ταχυδρομικώς;
Άρης Ζωγράφος: Κάπως έτσι! Καταλαβαίνετε δηλαδή τι ακριβώς εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία;
Δημοσιογράφος: Μπορεί να θέλουν να μας ξαναδούν! Ποιον εξυπηρετεί αυτή η ταλαιπωρία; Ρητορική η ερώτηση.
Λοιπόν, τελευταία ερώτηση: Για να γίνει κάποιος δάσκαλος οδήγησης, πόσο χρόνο χρειάζεται και τι απαιτείται; Ο φίλος μας ο Θανάσης το ρωτάει.
Άρης Ζωγράφος: Πρέπει να έχει ολοκληρώσει τη μέση εκπαίδευση, θα παρακολουθήσει τέσσερα εξάμηνα σε ΙΕΚ σε σχέση με την τεχνική οδήγησης και την τεχνική διδασκαλίας, θα δώσει εξετάσεις στον ΕΟΠΠΕΠ και, αφού τελειώσει τις εξετάσεις του ΕΟΠΠΕΠ, θα δώσει εξετάσεις και στο Υπουργείο Μεταφορών για τα οχήματα που απαιτούνται.
Δημοσιογράφος: Με τα διπλά πετάλια, αυτά που έχετε...
Άρης Ζωγράφος: Ναι, συνήθως η διάρκεια μιας τέτοιας εκπαίδευσης είναι περίπου τέσσερα χρόνια.
Δημοσιογράφος: Έχετε σταυροκοπηθεί ποτέ με υποψήφιο;
Άρης Ζωγράφος: Τι να έχω κάνει;
Δημοσιογράφος: Ναι, έχετε σταυροκοπηθεί ποτέ κάνοντας μαθήματα;
Άρης Ζωγράφος: Ευτυχώς όχι! Ξέρετε τι γίνεται; Πολλές φορές υπάρχουν —το λέω συχνά στους εκπαιδευτές μου— κάποιοι άνθρωποι που φαντάζουν επικίνδυνοι. Προσέξτε: ο κάθε άνθρωπος έχει το «κλικ» που πρέπει να το βρεις. Ο φτασμένος εκπαιδευτής είναι αυτός ο οποίος θα βρει το «κλικ» πιο νωρίς.
Δημοσιογράφος: Ωραίο! Να σας ρωτήσω, αυτό είναι μύθος ή αποτυπώνεται στη δουλειά σας: οι άντρες σε σχέση με τις γυναίκες οδηγούς;
Άρης Ζωγράφος: Όχι, δεν ισχύει αυτό. Υπάρχουν πολύ καλοί άντρες οδηγοί, υπάρχουν και πολύ καλές γυναίκες οδηγοί, όπως και το αντίστροφο. Η διαδικασία σε σχέση με το πώς συμπεριφέρεται ο άλλος στον δρόμο έχει να κάνει πρωτίστως με την κυκλοφοριακή αγωγή και την παιδεία την οποία έχει αποκτήσει.
Δημοσιογράφος: Εγώ νομίζω οι γυναίκες είναι πιο προσεκτικές. Οι άντρες το παίζουν πιο μάγκες, πιο άνετοι πολλές φορές, όσον αφορά την οδική συμπεριφορά. Λέω γενικώς.
Άρης Ζωγράφος: Αυτή η αναλογία ίσχυε μέχρι πριν από 20 χρόνια περίπου. Εδώ και 20 χρόνια διαπιστώνουμε ότι οι γυναίκες όχι απλά γίνονται πολύ καλές οδηγοί, αλλά μαθαίνουν και περισσότερα πράγματα από ό,τι οι άντρες. Ξέρετε, οι γυναίκες δεν χάνουν κανένα θεωρητικό μάθημα και κανένα βιωματικό, ενώ ορισμένοι άντρες, οι οποίοι θεωρούν ότι επειδή γνωρίζουν τους χειρισμούς του αυτοκινήτου ξέρουν και να οδηγούν, απουσιάζουν.
Δημοσιογράφος: Είναι πιο άνετοι.
Άρης Ζωγράφος: Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η εκπαίδευση είναι πολύ σημαντική στο να μπορέσει κάποιος να διαμορφώσει μια κουλτούρα κινητικότητας όταν βγαίνει στον δρόμο.
Δημοσιογράφος: Σωστά. Και ένα άλλο θέμα το οποίο είναι υπαρκτό 100% είναι το πότε πρέπει πραγματικά να αποσύρεται κάποιος από την οδήγηση. Γιατί βλέπουμε πολλές φορές υπερήλικες ανθρώπους που δεν έχουν τα ανακλαστικά, φυσικό είναι, και αποτελούν δημόσιο κίνδυνο...
Άρης Ζωγράφος: Αγγίζετε μια πολύ ευαίσθητη πραγματικότητα. Καταρχήν, εμείς έχουμε βγάλει αρκετές ανακοινώσεις και έχουμε παρέμβει στον δημόσιο διάλογο: για εμάς δεν υπάρχει ηλικιακό όριο, υπάρχει λειτουργικό όριο. Δηλαδή, η αντιμετώπιση του «ηλικιωμένου», του «γέροντα» κ.λπ. θεωρείται απαράδεκτη και από τη διεθνή γεροντολογική εταιρεία. Σήμερα μιλάμε για «οδηγούς μεγαλύτερης ηλικίας». Ο οδηγός μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να είναι ασφαλής, μπορεί να είναι και επικίνδυνος — όπως ακριβώς μπορεί να είναι επικίνδυνος και ένας οδηγός μικρότερης ηλικίας.
Δημοσιογράφος: Σωστά, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει ένα όριο;
Άρης Ζωγράφος: Θα σας πω. Βασικό είναι το όριο της λειτουργικής ικανότητας. Δηλαδή, υπάρχει 60άρης που πρέπει να του απαγορευτεί να οδηγεί και υπάρχει 80άρης που οδηγεί καλύτερα και από εμάς. Άρα λοιπόν, αυτό το οποίο πρέπει να αξιολογεί μια ευνομούμενη πολιτεία είναι κατά πόσο κάποιος μπορεί ή δεν μπορεί να οδηγήσει. Τα οριζόντια μέτρα δεν είναι λύση.
Δημοσιογράφος: Αυτό πώς μπορεί να αξιολογηθεί;
Άρης Ζωγράφος: Εμείς έχουμε καταθέσει στον δημόσιο διάλογο και στο Υπουργείο μερικές βασικές δεξιότητες που χρησιμοποιούνται και σε άλλες χώρες. Πρώτα απ' όλα, ο έλεγχος των αντιληπτικοκινητικών δεξιοτήτων.
Δημοσιογράφος: Τα ρεφλέξ που λέμε, ναι.
Άρης Ζωγράφος: Δεν είναι μόνο τα ρεφλέξ, ο χρόνος αντίδρασης ή η οπτική οξύτητα. Έχει να κάνει με την αντίδραση σε συνθήκες κινδύνου, με την περιφερειακή όραση, με στοιχεία που από μόνα τους δημιουργούν μια επάρκεια ή μια επικινδυνότητα κατά την οδήγηση.
Άρα λοιπόν, η ανανέωση του διπλώματος μόνο με παθολόγο και οφθαλμίατρο είναι το ελάχιστο βασικό. Εμείς θεωρούμε ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα που πρέπει να αξιολογηθούν, και πρωτίστως να εκπαιδευτούν οι οδηγοί μεγαλύτερης ηλικίας. Γιατί, ξέρετε, οι 65άρηδες και οι 70άρηδες αυτή τη στιγμή δεν έχουν καμία εξοικείωση με τη σύγχρονη αυτοκίνηση και κινητικότητα.
Τι είπαμε λοιπόν; Μέσα από διαδικασίες τις οποίες θα καλύπτει το ίδιο το κράτος (δηλαδή ο ΕΦΚΑ), αυτοί που έρχονται να ανανεώσουν το δίπλωμά τους να μπορούν να παρακολουθούν μια σειρά θεωρητικών μαθημάτων, με χρήση προσομοιωτών ή και στον δρόμο αν έχουν ανάγκη, ούτως ώστε να τσεκάρονται στην πράξη.
Και από εκεί και πέρα, για ποιο λόγο να χρειάζεται κάποιος συνταξιούχος να πληρώνει 150-160 ευρώ κάθε 3 χρόνια για να ανανεώσει το δίπλωμά του;
Δημοσιογράφος: Και τώρα που είπατε για κόστος, ποιο είναι το συνολικό κόστος απόκτησης διπλώματος οδήγησης;
Άρης Ζωγράφος: Το κόστος απόκτησης διπλώματος είναι περίπου στα 1.000 ευρώ.
Δημοσιογράφος: Στα 1.000 ευρώ, μάλιστα. OK, κύριε Ζωγράφο, ευχαριστούμε πολύ!
Άρης Ζωγράφος: Στη διάθεσή σας όποτε θέλετε, για να αναλύσουμε και πιο σοβαρά ζητήματα. Και όταν αλλάξουν οι δραχμές σε ευρώ και μουν τα σωστά όρια και οι σωστές ερωτήσεις, θα το γιορτάσουμε όλοι μαζί, κύριε Ζωγράφο!
Άρης Ζωγράφος: Να είστε καλά, καλό μεσημέρι!
Δημοσιογράφος: Ηταν ο κύριος Άρης Ζωγράφος, πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης. Και πάμε στα αθλητικά μας... Σοβαρό: πρέπει να απαντήσεις λάθος για να περάσεις, γιατί αν απαντήσεις σωστά θα κοπείς!
Δημοσιογράφος 2: Σωστό. Αλλά έχουμε οδηγική... να πάει στα δικαστήρια, κύριε!
Δημοσιογράφος: Άντε, ναι. Έλα Δημήτρη μας.
Δημοσιογράφος 3: Χαίρετε!
Δημοσιογράφος: Χαίρετε, τι κάνετε; Πώς είμαστε;
Δημοσιογράφος 3: Από χθες, ακόμα καλύτερα!