Η Νύχτα των Αλύγιστων Ψαράδων!
(Μια εικόνα για τις σημερινές Παρασκευιάτικες σκέψεις...)
Στο βαθύ σκοτάδι, εκεί που ο ουρανός βρυχάται και η θάλασσα σηκώνει κύματα οργής, η εικόνα είναι συγκλονιστική. Ψαράδες, ("πολίτες") μπροστά στην τεράστια δύναμη, εδώ της φύσης, παλεύουν! Οι βάρκες τους μοιάζουν με εύθραυστα κελύφη που χορεύουν ένα βίαιο ταγκό με την αδιαφορία..!
Πάνω από τη φουρτούνα, το φεγγάρι ρίχνει μια απόκοσμη, λάμψη. Είναι το φως της μεγάλης, αδυσώπητης Αδιαφορίας. Μια παγερή ομορφιά που φωτίζει, χωρίς να νοιάζεται, την αγωνία των ανθρώπων.
Ωστόσο, μέσα σε αυτή την παγωμένη μεγαλοπρέπεια, μια άλλη φλόγα καίει: το ζεστό φως των φαναριών στις βάρκες. Αυτά τα μικρά, κίτρινα σημεία δεν είναι απλώς φώτα πλοήγησης. Είναι το πείσμα της ανθρώπινης θέλησης, η αδιάλλακτη επιμονή της ζωής. Συμβολίζουν την αντίσταση απέναντι στην ψυχρότητα του κόσμου.
Αυτή η σκηνή δεν είναι παρά η αλληγορία της πάλης του Δικαίου απέναντι στην Αναλγησία. Οι ψαράδες είναι οι λίγοι, οι γενναίοι που αρνούνται να λυγίσουν μπροστά στην "ανίκητη" δύναμη της ανθρώπινης αδιαφορίας. Εκείνη η αδιαφορία είναι ο θυελλώδης ουρανός, τα ταραγμένα νερά και η παγερή λάμψη του φεγγαριού που βλέπει και δεν επεμβαίνει.
Τα φανάρια τους, όμως, είναι η φωνή τους. Η ελπίδα, η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη που, όσο μικρή κι αν φαίνεται, παραμένει ανυποχώρητη. Κάθε ρίγος της βάρκας τους, κάθε σταγόνα που πέφτει, είναι η μαρτυρία ενός αγώνα που μπορεί να μην κερδηθεί, αλλά ποτέ δεν θα πάψει να δίνεται.
Είναι η αιώνια πάλη: η ζεστή φλόγα της ζωής ενάντια στο παγερό μεγαλείο της σιωπής και της αδιαφορίας...
Απέναντι στους "ιδιώτες"..!
Καλό βράδυ..!