Θέμα: Η Ελλάδα σε κίνηση ή σε βήμα σημειωτόν;

Άτολμο και διεκπεραιωτικό το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για την Βιώσιμη Αστική Κινητικότητα και Μικροκινητικότητα.  Προσπαθεί απλά να καλύψει ζητήματα τα οποία έχουν ήδη προκύψει εδώ και πολλά χρόνια. Δεν  αφουγκράζεται την μελλοντική Κοινωνία της Κυκλοφορίας (ΚτΚ) δεν θέλει και δεν επιδιώκει (με συνέργειες άλλων υπουργείων, ΟΤΑ και πολιτών) να γίνει ο ηγέτης ενός μετασχηματισμού που επιτελείται σε όλο τον κόσμο και έχει κοινό παρονομαστή την κλιματική απορρύθμιση και την σύγχρονη αστική κινητικότητα.

Γίνεται μια προσπάθεια να ενταχθεί η μελλοντική μικροκινητικότητα μέσα στον απαρχαιωμένο Κ.Ο.Κ., μέρος και προπομπός της οποίας είναι και τα Ε.Π.Η.Ο. χωρίς  όμως ουσιαστικά και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Ακόμη και βέλτιστες πρακτικές από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και προτάσεις για την μελλοντική κινητικότητα και την οδική ασφάλεια παραμένουν αναξιοποίητες!

Ως Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής, έχουμε καταθέσει πλήθος προτάσεων, οι οποίες είναι χρόνια τώρα απαιτητές από την Κοινωνία της Κυκλοφορίας, αλλά δεν βρήκαν καμιά θέση στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο!

Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε τα αυτονόητα, αιτούντες ιδίως τα ακόλουθα:

• Να αλλάξει η λογική των ΣΒΑΚ η οποία εξαντλείται σε συγκοινωνιακά έργα και μελέτες και ο πολίτης να αποτελεί πρωτεύον υποκείμενο στον σχεδιασμό και όχι  παθητικό θεατή-δέκτη.
• Να ορισθούν παραδοτέα για κάθε ΣΒΑΚ που υλοποιείται, όπως και ο προσδόκιμος πολλαπλασιαστής τους στην σύγχρονη βιώσιμη κινητικότητα
• Όλες οι παρεμβάσεις να περιλαμβάνουν άμεσα μέτρα για την απρόσκοπτη και ασφαλή κινητικότητα των ΑμεΑ
• Να θεσπιστεί διαμόρφωση δικτύου οδών ήπιας κυκλοφορίας με ταχύτητες 10 – 20km/h ανάλογα της έκτασης και του πληθυσμού μιας πόλης
• Να αλλάξει η οριζόμενη ταχύτητα πεζού από τα 6km/h στην πραγματική ταχύτητα που είναι 4km/h
• Να αποδοθούν τα πεζοδρόμια μόνο στους πεζούς και σε κανένα όχημα
• Να μειωθεί το όριο ταχύτητας στις κατοικημένες περιοχές στα 30km/h
• Να θεσπιστεί το ‘’δίπλωμα κινητικότητας’’ ως  βασικό εφόδιο ενός χρήστη να χρησιμοποιεί τον δρόμο με την οποιαδήποτε μορφή του
• Η εκπαίδευση οποιουδήποτε οδηγού μηχανοκίνητου οχήματος να περιλαμβάνει και μαθήματα ποδηλάτου και μικροκινητικότητας
• Να επανακαθοριστεί η επιτρεπτή ηλικία για οδήγηση οποιουδήποτε μηχανοκίνητου, ή ηλεκτροκίνητου οχήματος
• Να απαγορευθεί η μετακίνηση παιδιών κάτω των 10 χρονών με μοτοσικλέτα
• Να γίνει αλλαγή του άρθρου 43 του ΚΟΚ για την εγκατάλειψη θύματος τροχαίου
• Να τροποποιηθεί το άρθρου 42 (για θέσπιση 0% αλκοόλ, 0% ψυχοτρόπες ουσίες κατά την οδήγηση)
• Να αλλάξει η φιλοσοφία απόδοσης προστίμων για την επανεισαγωγή παραβατών στην ΚτΚ
• Να αλλάξει το ΣΕΣΟ προς μια κατεύθυνση ευόδωσης της σύγχρονης κινητικότητας
• Να ‘’κλειδώνεται’’ η ανώτατη ταχύτητα των οχημάτων ανάλογα με τον τύπο τους στην ανώτατη τιμή που ορίζει ο ΚΟΚ.

Τα ΣΒΑΚ μπορούν να αποτελέσουν ένα νέο Ελντοράντο για την σύγχρονη κινητικότητα  και την Οδική Ασφάλεια. Είναι στο χέρι όλων μας να μην τα ξοδέψουμε!

Για το Δ.Σ.

Άρης Ζωγράφος, Πρόεδρος

Λευτέρης Μιχελάκης, Γ. Γραμματέας

……….

ΣΒΑΚ, Ε.Π.Η.Ο. και Μικροκινητικότητα! Τελικά θα μπει η Ελλάδα σε κίνηση;

Με το υπό διαβούλευση νομοθέτημα “Βιώσιμη Αστική Κινητικότητα – Μικροκινητικότητα- Ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό, την απλούστευση και την ψηφιοποίηση διαδικασιών του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών” το υπουργείο προσπαθεί να περιγράψει βασικούς άξονες και να οριοθετήσει σύγχρονα στοιχεία και απαιτήσεις της Κοινωνίας της Κυκλοφορίας με γνώμονα την βιώσιμη αστική κινητικότητα.
Πόσο κοντά όμως είναι το σχέδιο νόμου σε αυτό που αποκαλούμε σύγχρονη αστική κινητικότητα; Ποιες διεξόδους δίνει στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον και πού πήγε η Ανθρωποκεντρική Μηχανική που με καμάρι διαλαλούσαν στελέχη της κυβέρνησης; Μήπως νομοθετούν πάλι για το “χθες”;

Τα ΣΒΑΚ και η Μικροκινητικότητα εισέβαλαν με έναν ανορθόδοξο και ίσως βίαιο τρόπο – όπως άλλωστε και τα περισσότερα πράγματα σε αυτήν την χώρα –  και δημιούργησαν μια έντονη αμηχανία στον πληθυσμό, προσδοκίες στην Κοινωνία της Κυκλοφορίας και μάλλον έναν απλό πονοκέφαλο στο υπουργείο μεταφορών.
Ως φορείς και επιστημονική κοινότητα έχουμε πάρει θέση και έχουμε αναδείξει το θέμα από τον Μάη του 2019..! Το Μεταφορών ωστόσο παρουσίασε ένα σχέδιο νόμου (μετά από 1,5 χρόνο ερήμην της εκπαιδευτικής κοινότητας και των ειδικών) το οποίο δεν έχει καμιά συνάφεια με τα αποτελέσματα και τις ανησυχίες μας.
https://youtu.be/9RGMcGvNbaw

Η διαφαινόμενη λογική των ΣΒΑΚ, η οποία εξαντλείται σε συγκοινωνιακά έργα και μελέτες, στην ουσία απονευρώνει ένα πολύ σπουδαίο εγχείρημα, στοιχισμένη σε μία πολύ παλιά προσέγγιση (Εργολαβική Μηχανική) η οποία δεν έχει να προσφέρει τίποτα στη σύγχρονη κοινωνία της κυκλοφορίας.
Και αυτό γιατί:

• Ο πολίτης δεν αποτελεί πρωτεύον υποκείμενο στον σχεδιασμό,  αλλά παραμένει ένας παθητικός θεατής-δέκτης του.
• Δε φροντίζει την ανάδειξη ενός ολιστικού τρόπου των στοιχείων της κλιματικής απορρύθμισης και των αξόνων παρέμβασης.
• Δεν περιλαμβάνει απτές λογικές αλλαγής συμπεριφοράς μετακίνησης.
• Δεν οραματίζεται ένα αστικό περιβάλλον αναμορφώνοντας τις ανάγκες που απαιτούνται σήμερα για να αλλάξει η ενεργειακή ταυτότητα της πόλης και του πολίτη.
• Αφήνει ένα μεγάλο ερωτηματικό για τις χρήσεις γης και το πώς αυτές μπορούν να αναδιαμορφωθούν και να γίνονται κοινόχρηστες σε ένα τέτοιο εγχείρημα.
• Δεν απαιτεί αδρά παραδοτέα υποδομών ως πολλαπλασιαστή για την βιώσιμη κινητικότητα
• Προσπαθεί να εντάξει στον δρόμο τα οχήματα μικροκινητικότητας ως οχήματα και μόνον, και όχι ως προπομπούς της αυριανής κινητικότητας.

Ζούμε σε ένα κόσμο όπου τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας και του ποσοστού κέρδους υπερισχύουν έναντι κάθε άλλου δικαιώματος.

Θεωρούμε  ότι τα ΣΒΑΚ που έχει σήμερα ανάγκη η χώρα μας – αποδεχόμενοι τα προαναφερθέντα –  ΔΕΝ μπορεί να είναι μακέτες και συγκοινωνιολογικές  μελέτες. Επιβάλλεται να είναι κάτι πολύ περισσότερο: να αποτελούνται από συνέργειες ανθρώπων και υπηρεσίες κινητικότητας, ανάγκες βασικές για μια πόλη που επιθυμεί να μετασχηματισθεί, εκφράζοντας μια νέα, πιο συνολική ματιά στο δρόμο για την ανακατασκευή της ΚτΚ.

Πιστεύουμε ότι οι παραπάνω προτεραιότητες πρέπει να αναδειχθούν μέσα από ουσιαστικές παρεμβάσεις οι οποίες θα έχουν διακριτούς στόχους ενδεικτικά αναφερόμενους, όπως:

• Η Είσοδος στην πόλη να καταδεικνύει την ταυτότητα της πόλης.
• Οι πεζοί να απολαμβάνουν ένα συνεχές δίκτυο πεζοδρομίων.
• Τα ΑμεΑ να έχουν πρόσβαση σε όλο το δίκτυο μετακίνησης.
• Οι ροές των παιδιών προς και από τα σχολεία να έχουν τον δικό τους χρωματισμό.
• Οι χώροι και οι ροές συνάθροισης ηλικιωμένων και ομάδων πολιτών να έχουν διακριτή-διαφορετική σήμανση
• Οι στάσεις να παραπέμπουν σε χώρους συνάθροισης με πολλαπλές χρήσεις.
• Τα ποδήλατα και τα οχήματα μικροκινητικότητας, μέχρι να κατασκευαστεί ειδική λωρίδα,  να έχουν προτεραιότητα και ειδικές θέσεις στάθμευσης.
• Η στάθμευση να γίνεται μόνο σε συγκεκριμένους χώρους και για ορισμένη χρονική διάρκεια.
• Η κοινόχρηστη μετακίνηση να πάρει σάρκα και οστά τουλάχιστον μέσα στην πόλη.

Ο χώρος λοιπόν που ίσως καταφέρουμε να δημιουργήσουμε, δε θα αποτελεί ένα “κενό δοχείο”  αλλά θα αντανακλά τις προτεραιότητες, τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων της πόλης.

Άρης Ζωγράφος

Όλο και πιο συχνά έρχονται στο φως της δημοσιότητας, θανατηφόρα τροχαία με εγκατάλειψη των θυμάτων από τους οδηγούς-θύτες! Είναι η σύγχρονη βαρβαρότητα που μαστίζει τους δρόμους. Το φαινόμενο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ενώ η υποκρισία περισσεύει!

Ζούμε σε μια χώρα όπου η δικαιοσύνη έχει καταντήσει ανέκδοτο, με τους δολοφόνους της ασφάλτου να γελούν πρώτοι εις βάρος της. Ό,τι και να κάνεις την βγάζεις καθαρή, αρκεί να έχεις γερές πλάτες και καλό δικηγόρο. Βλέπουμε το ίδιο έργο να παίζεται και να ξαναπαίζεται: “Το θέμα είναι να μην σε πιάσουν επ’ αυτοφώρω και όλα τα άλλα βρίσκονται..!”

Όταν οδηγείς υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών και από την πράξη σου αυτή προκύπτει τροχαίο με θάνατο, διώκεσαι για κακούργημα, ενώ στην περίπτωση εγκατάλειψης θύματος τροχαίου, διώκεσαι για πλημμέλημα…(sic!)  Δηλαδή ο ίδιος ο νόμος, εφόσον έχεις ελαστική συνείδηση, σου υποδεικνύει τη φυγή!

Η τροποποίηση του άρθρου 43 του ΚΟΚ είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ επιτακτική! Και είναι το βασικό ελάχιστο το οποίο οφείλει να πράξει η πολιτεία, μαζί φυσικά με την τροποποίηση του άρθρου 42 (για θέσπιση 0% αλκοόλ, 0% ψυχοτρόπες ουσίες κατά την οδήγηση).

Όμως η αντικοινωνική συμπεριφορά, ο άκρατος εγωισμός, η επίδειξη δύναμης, η χωρίς όρια καταπάτηση της προσωπικότητας του διπλανού είναι μόνο μερικοί από τους παράγοντες που συντελούν στην επαναληψιμότητα αυτού του ζοφερού φαινομένου, της εγκατάλειψης θύματος σε τροχαίο συμβάν.

Η ερμηνεία ότι η εγκατάλειψη θύματος μπορεί να προσλάβει και ταξικά χαρακτηριστικά δεν στερείται βάσης, παρατηρώντας παραδείγματος χάριν ορισμένους οδηγούς με υψηλά εισοδήματα/ ακριβά οχήματα να συνδυάζουν τη αλαζονεία με ένα αίσθημα ψευδούς εξουσίας.

Η αντίληψη που προωθεί ο καπιταλισμός:  You’re Only As Good-Looking As The Car That You’re Driving. (Είσαι μόνο τόσο όμορφος όσο και το αυτοκίνητο που οδηγείς) εξακολουθεί να παίζει τον καθοριστικό ρόλο στην υιοθέτηση μιας συγκεκριμένης οδηγητικής συμπεριφοράς!
Η επιλογή ενός αυτοκινήτου δεν αποτελεί αγορά βασισμένη στις ανάγκες μετακίνησης, στα χαρακτηριστικά του οχήματος και στις ανάγκες του πλανήτη, αλλά εκπορεύεται κυρίως από την ανάγκη της “προς τα έξω Εικόνας”. Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο όχι μόνο για τις μετακινήσεις τους αλλά και ως σύμβολο προβολής του κοινωνικού τους status!

Και αυτό είναι μόνο η μια όψη του νομίσματος. Το εξωφρενικό βρίσκεται στην άλλη όψη, και είναι μια πραγματικότητα την οποία όλοι μας βιώνουμε καθημερινά, όπως τεκμηρίωσε επιστημονικά  και ο καθηγητής του Berkeley  Poul Piff, στην ερευνά του: Γιατί οι άνθρωποι συμπεριφέρονται άσχημα όταν αισθάνονται πλούσιοι;  Ο Piff στα συμπεράσματά του τόνισε ότι:

Όσο πιο πλούσιος είσαι, τόσο πιο “αόρατος” είναι ο συνάνθρωπος σου και τόσο μεγαλύτερη τάση έχεις να βλέπεις τους άλλους σαν… κατσαρίδες που απλώς είναι εμπόδια στο δρόμο σου.

Τα μάτια μας δεκατέσσερα λοιπόν. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται!

Οι νόμοι και το σύστημα απονομής δικαιοσύνης δεν είναι ένα ανεξάρτητο σώμα κανόνων με θεϊκή προέλευση, αλλά η απόλυτη αποτύπωση των ισορροπιών ισχύος σε μια κοινωνία..!

@Άρης Ζωγράφος

Άρθρο στο ΕΘΝΟΣ
Εγκατάλειψη θύματος: Η Σύγχρονη βαρβαρότητα στους δρόμους έχει βαθύτερες ρίζες και ταξικές αναφορές..!

………………………….

Η βαρβαρότητα σε πλήρη εξέλιξη και η υποκρισία να περισσεύει!

Σε μια χώρα, όπου η δικαιοσύνη έχει καταντήσει ανέκδοτο, όταν ό, τι και να κάνεις την βγάζεις καθαρή αρκεί να έχεις γερές πλάτες και καλό δικηγόρο. Είναι συνεπαγόμενες κάποιες συμπεριφορές. Οι δολοφόνοι της ασφάλτου, το έχουν δει αυτό το έργο να παίζεται και να ξαναπαίζεται!

– “Το θέμα είναι να μην σε πιάσουν επ’ αυτοφώρω και όλα τα άλλα βρίσκονται..!”

Όταν οδηγείς υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών και από την πράξη σου αυτή προέκυψε τροχαίο με θάνατο, διώκεσαι για κακούργημα. Ενώ για την εγκατάλειψη θύματος τροχαίου για πλημμέλημα…(sic!)  Δηλαδή ο ίδιος ο νόμος, εφόσον έχεις ελαστική συνείδηση, σου υποδεικνύει την φυγή!

Η τροποποίηση του άρθρου 43 του ΚΟΚ είναι σήμερα όσο ποτέ επιτακτική! Και είναι το βασικό ελάχιστο το οποίο οφείλει να πράξει η πολιτεία, μαζί με την τροποποίηση του άρθρου 42 (για θέσπιση 0% αλκοόλ, 0% ψυχοτρόπες ουσίες κατά την οδήγηση) που κραυγάζουμε χρόνια τώρα!

Όμως η αντικοινωνική συμπεριφορά, ο άκρατος εγωισμός, η επίδειξη δύναμης, η χωρίς όρια παραβίαση της προσωπικότητας του διπλανού είναι μόνο μερικές από τις αιτίες που ευθύνονται για το ζοφερό γεγονός που λέγεται εγκατάλειψη θύματος σε τροχαίο συμβάν.

Η ερμηνεία, ότι η εγκατάλειψη και η παραπομπή στην δικαιοσύνη,  μπορεί να αποδοθεί και σε ταξικά χαρακτηριστικά,  τα οποία συνοδεύουν την αλαζονεία και την εξουσία που νομίζουν ότι τους προσδίδει ένα ακριβό αυτοκίνητο, κατά την οδήγηση κάποιοι με υψηλά εισοδήματα, δεν στερείται βάσης…

Η κυρίαρχη αντίληψη:  You’re Only As Good-Looking As The Car That You’re Driving. (Είσαι μόνο τόσο όμορφος όσο και το αυτοκίνητο που οδηγείς) Εξακολουθεί να παίζει τον καθοριστικό ρόλο στην επιλογή, στην αντίληψη, αλλά και στην υιοθέτηση  συγκεκριμένης οδηγητικής συμπεριφοράς!
Η επιλογή ενός αυτοκινήτου δεν αποτελεί μια αγορά βασισμένη στις ανάγκες μετακίνησης ή τα χαρακτηριστικά του οχήματος και τις ανάγκες του πλανήτη, αλλά εκπορεύεται κυρίως από μύχιους υπολογισμούς και προεκτάσεις. Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο όχι μόνο για τις μετακινήσεις τους αλλά κυρίως ως σύμβολο προβολής του κοινωνικού status τους!

Και αυτό είναι μόνο η μια όψη του νομίσματος. Το εξωφρενικό και η άλλη όψη του νομίσματος είναι μια πραγματικότητα την οποία  ζούμε καθημερινά όλοι και τεκμηρίωσε επιστημονικά ο καθηγητής του Berkeley  Poul Piff, στην ερευνά του: Γιατί οι άνθρωποι συμπεριφέρονται άσχημα όταν αισθάνονται πλούσιοι;  Ο οποίος στα συμπεράσματά του τόνισε ότι:

Όσο πιο πλούσιος είσαι, τόσο πιο “αόρατος” είναι ο συνάνθρωπος σου και τόσο μεγαλύτερη τάση έχεις να βλέπεις τους άλλους σαν… κατσαρίδες που απλώς είναι εμπόδια στο δρόμο σου.

Τα μάτια μας δεκατέσσερα λοιπόν!  Οι νόμοι και το σύστημα απονομής δικαιοσύνης δεν είναι ένα ανεξάρτητο σώμα κανόνων με θεϊκή προέλευση, αλλά η απόλυτη αποτύπωση των ισορροπιών ισχύος σε μια κοινωνία..!

@Άρης Ζωγράφος

…………………………..

” [...] Οσο πιο πλούσιος είσαι, τόσο πιο κακότροπος κι αγενής γίνεσαι απέναντι στους γύρω σου: αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ο κοινωνικός ψυχολόγος Πολ Πιφ μετά από ένα πολυήμερο πείραμα που διενήργησε στους δρόμους του Λος Άντζελες. Μελετώντας την οδηγική συμπεριφορά των κατοίκων της Πόλης των Αγγέλων, προσπάθησε να εντοπίσει ποια αυτοκίνητα είναι αυτά που έχουν την τάση παραβιάζουν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας.  Κάθισε λοιπόν ο ίδιος αλλά και κάποιοι συνεργάτες του σε μια διάβαση πεζών, περιμένοντας να την διασχίσουν -και να θυμάστε πως ο ΚΟΚ δίνει σαφή προτεραιότητα στον πεζό που περιμένει να περάσει απέναντι.

Το έκαναν αυτό για εκατοντάδες αυτοκίνητα κατά τη διάρκεια αρκετών ημερών, παρακολουθώντας ποιος σταματάει και ποιος όχι. Αυτό που ανακάλυψε ο καθηγητής Πιφ είναι πως όσο αυξανόταν η αξία του αυτοκινήτου τόσο αυξανόταν και η τάση του οδηγού να παραβεί το νόμο. Δηλαδή, οι οδηγοί ακριβών αυτοκινήτων (Prius, Lexus, BMW) σταματούσαν λιγότερες φορές στις διαβάσεις πεζών, ενώ οι οδηγοί λιγότερο ακριβών αυτοκινήτων ή φορτηγών σταματούσαν περισσότερες φορές.

Κανένα από τα αυτοκίνητα, στην κατηγορία των πιο φτηνών αυτοκινήτων δεν παρέβη το νόμο, ενώ αντιθέτως σχεδόν το 50% των αυτοκινήτων της πιο ακριβής κατηγορίας παρέβησαν το νόμο, λέει ο Πιφ.

Το συμπέρασμα είναι πως όσο πιο πλούσιος είσαι, τόσο πιο «αόρατος» είναι ο συνάνθρωπος σου και τόσο μεγαλύτερη τάση έχεις να βλέπεις τους άλλους σαν… κατσαρίδες που απλώς είναι εμπόδια στο δρόμο σου.

Η μεγάλη περιουσία σε κάνει να είσαι επικεντρωμένος στα προσωπικά σου συμφέροντα και τις επιθυμίες. Τα χρήματα σε κάνουν να θεωρείς πως δεν έχεις ανάγκη από τους συνανθρώπους σου. Βασικά, τα πολλά λεφτά σε απομονώνουν κοινωνικά, συνεχίζει ο αμερικανός καθηγητής.

Στον πραγματικό κόσμο, όσο λιγότερα χρήματα έχει κάποιος, τόσο περισσότερο στηρίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις προκειμένου να τα καταφέρει. Αντιθέτως, οι εύποροι επιλέγουν την εθελούσια απομόνωση, γεγονός που ωστόσο τους στερεί την ευτυχία της συμμετοχής τους σε άλλες κοινωνικές δραστηριότητες, καταλήγει με νόημα ο Πιφ. [...]“

(Πηγές: news.in.gr,  InfoWar )

…………………..

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θ. ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ: “Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΗ ΑΓΩΓΗ ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ”

Έχοντας ως αρχή ότι το επίπεδο κυκλοφοριακής αγωγής κάθε κοινωνίας είναι δείκτης πολιτισμού, το Υπουργείο Εσωτερικών (Τομέας Μακεδονίας και Θράκης) συγκροτεί ομάδες εργασίας προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τους κατοίκους της Βόρειας Ελλάδας γύρω από την ασφαλή κινητικότητα.

Στη σύσκεψη που συγκάλεσε ο κ. Θεόδωρος Καράογλου, σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής (Π.Σ.Ε.Ο.), με θέμα: “Ο δρόμος είναι δάσκαλος“, αποφασίστηκε να συγκροτηθούν ομάδες εργασίας οι οποίες, υπό τον συντονισμό του Διοικητηρίου, θα διαμορφώσουν πλαίσιο δράσης που φιλοδοξούν να καταστήσουν τους κατοίκους της Μακεδονίας και της Θράκης συνειδητοποιημένους πεζούς, οδηγούς και επιβάτες.

Ο πρώτος άξονας δράσης θα έχει τίτλο “ιστορίες που λέει ο δρόμος“. Ως σκοπό θα έχει την ενημέρωση για την ασφαλή χρησιμοποίηση των οδικών αξόνων. Ο δεύτερος θα έχει τίτλο: “Το παιδί ως υποκείμενο στην κοινωνία της κυκλοφορίας” και μέσω αυτού θα γίνουν ειδικά σεμινάρια στους μαθητές και τις μαθήτριες για το πως θα είναι ασφαλέστερες οι μετακινήσεις τους ως πεζοί, επιβάτες και ποδηλάτες. Ο τρίτος άξονας θα έχει αντικείμενο τη “βιώσιμη αστική κινητικότητα” και την προαγωγή προτύπων περιβαλλοντικού ήθους, δίνοντας προτεραιότητα στην ευαισθητοποίηση των πολιτών για την επιλογή τους στις καθημερινές μετακινήσεις.

Στην εισαγωγική του τοποθέτηση ο κ. Θεόδωρος Καράογλου επισήμανε ότι το Υπουργείο Εσωτερικών (Τομέας Μακεδονίας και Θράκης) επενδύει στην πρόληψη για να σταματήσουμε ως χώρα να θρηνούμε θύματα στην άσφαλτο. “Η κυκλοφοριακή αγωγή σώζει ζωές” ανέφερε, προσθέτοντας ότι “το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους οδηγούς αλλά εξίσου τους πεζούς και τους δικυκλιστές. Ως εκ τούτου η ασφαλής κινητικότητα πρέπει να γίνει συνείδηση όλων μας“.

Και συνέχισε: “Έχουμε ευθύνη ως γονείς και ενεργοί πολίτες να δώσουμε πρώτοι το καλό παράδειγμα. Η βιώσιμη αστική κινητικότητα θα μας βοηθήσει να διαμορφώσουμε κυκλοφοριακό ήθος. Το να μάθουμε να κυκλοφορούμε σωστά στο δρόμο δεν είναι κάποια υποχρέωση αλλά ευθύνη”.

“Ο δρόμος είναι ένα μεγάλο σχολείο, ένας δάσκαλος. Πρέπει να μάθουμε να τον αγαπάμε γιατί, εκτός των άλλων, καλλιεργεί συνειδήσεις, ευαισθησίες και συμπεριφορές“, ανέφερε από την πλευρά του ο Πρόεδρος του Π.Σ.Ε.Ο. κ. Άρης Ζωγράφος.

Ολιστικό πρόγραμμα για την σύγχρονη κινητικότητα του ΠΣΕΟ:  “Ο δρόμος είναι δάσκαλος!”

Είναι κοινός τόπος η άποψη ότι  το πρόβλημα των τροχαίων συγκρούσεων στην Ελλάδα, είναι χρόνιο και απαιτεί μόνιμη, μακροπρόθεσμη και πολυεπίπεδη αντιμετώπιση. Αν και γίνονται πάρα πολλές εκδηλώσεις για την Οδική Ασφάλεια, το αποτέλεσμα είναι δυσανάλογο με τις προσδοκίες και έχει επέλθει ένας ιδιότυπος κορεσμός! Στον αντίποδα αυτής της λογικής (των events) ο Π.Σ.Ε.Ο.  προτείνει μια ολιστική προσέγγιση του θέματος, με συνεχείς πολυεπίπεδες δράσεις. Κοινός παρονομαστής ο δρόμος, και όλα τα θαυμαστά που συμβαίνουν σε αυτόν! Η συγκεκριμένη δράση γίνεται για πρώτη φορά σε επίπεδο ΕΕ και θα αποτελέσει πιλότο δράσεων και στην υπόλοιπη Ελλάδα αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση!  Η πρόταση του Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής (ΠΣΕΟ) περιλαμβάνει τρεις άξονες προσεγγίσεων και δράσεων:

1ος Άξονας

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ

Δρόμος δεν είναι μόνο το οδόστρωμα, είναι και όλα τα αλλά τα οποία τον χαρακτηρίζουν. Πέρα από το γκρίζο της ασφάλτου και το λευκό των διαγραμμίσεων υπάρχει το πράσινο των δέντρων, τα χρώματα των λουλουδιών, οι ζωγραφιές στους τοίχους και πρωτίστως οι άνθρωποι που κινούνται σε αυτόν!

Η πόλη μας, οι δρόμοι μας! (με τα μάτια των κατοίκων). Οι ανάγκες μετακίνησης και οι νησίδες απόλαυσης και παιχνιδιού. Ενημέρωση και εκπαίδευση όλου του πληθυσμού για την χρησιμοποίηση του δρόμου με δρώμενα στον δρόμο (γκράφιτι, τροχονόμοι, παιδιά, παραστάσεις εντός του δρόμου, ενημερωτικά φυλλάδια, spot σε ραδιόφωνα και tv, βάψιμο διαγραμμίσεων, τρισδιάστατες διαβάσεις κλπ)

Ενστάσεις που έχει ο δρόμος! Αφιερώματα στις δράσεις και τους καλλιτέχνες του δρόμου.

2ος Άξονας

Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ (ΚτΚ)

Η Εκπαίδευση του πληθυσμού και πρωτίστως των  παιδιών για υιοθέτηση  ενεργητικών τρόπων μετακίνησης, αποτελεί μια επένδυση για όλη την κοινωνία.

Οι κάτοικοι μιας πόλης για να επιλέξουν ένα νέο τρόπο μετακίνησης πρέπει η υποδομή και τα κίνητρα να είναι ισχυρά, τόσο από τους χώρους εργασίας όσο και από την πολιτεία. Καθοριστικό ρόλο θα παίξει η κουλτούρα μετακίνησης η οποία δομείται ανά γειτονιά!

Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν τον δρόμο και σε όλα όσα αυτός αντιπροσωπεύει! Η δράση μας: Το παιδί ως πεζός, ως επιβάτης και ως ποδηλάτης είναι το τρίπτυχο προσέγγισης στα σχολεία.

Η δράση σε συνεργασία με τα ΜΜΜ και η προσέγγιση:  Η Μεταφορική Μονάδα ως Κοινότητα με την  δραματοποίηση των οντοτήτων στην μονάδα,  θα αποτελέσει μια επιπλέον καινοτομία του εγχειρήματος

Παράλληλα με τον πληθοπορισμό και την πλατφόρμα συλλογικής διαδικτυακής δραστηριότητας στην οποία μαθητές και δάσκαλοι θα παρουσιάζουν ιδέες και προτάσεις για ασφαλέστερες μετακινήσεις

3ος Άξονας

ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

Αυτόν τον πλανήτη τον δανειστήκαμε από τα παιδιά μας! Η προαγωγή βιώσιμων προτύπων κινητικότητας και διαδικασίες ανάπτυξης περιβαλλοντικού ήθους αποτελεί πλέον μονόδρομο!  Προτεραιότητες βιώσιμων τρόπων μετακίνησης και ευαισθητοποίηση πολιτών, για την επιλογή τους.

Ενημέρωση, εκπαίδευση οδηγών στο πλαίσιο της Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας και πιστοποίηση συμμετεχόντων (ΜΜΜ, ΚΤΕΛ, ΑΣΤΙΚΟ,  Αντιπεριφέρειες, Δήμοι, Εταιρείες με στόλο οχημάτων κλπ)

Στόχοι αναφοράς, σε επιλεγμένες περιόδους, που θα χαρακτηρίζουν (αναδεικνύουν)  κάποια οδηγητική συμπεριφορά

“…Στον δρόμο βρίσκετε το μέλλον της χώρας, τα παιδιά μας! Τα παιδιά μας, ως επιβάτες, ως πεζοί, ως ποδηλάτες. Είναι άμεση και επιτακτική η ριζική αλλαγή του ΚΟΚ με γνώμονα μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση, η οποία είναι μονόδρομος για την Κοινωνία της Κυκλοφορίας (ΚτΚ)…”

Υπάρχουν πολλές διατάξεις οι οποίες πρέπει να αλλάξουν “χθες” γιατί σε τίποτα δεν προσιδιάζουν ασφαλή συνύπαρξη στον δρόμο!

Ξέρετε μερικές φορές αναρωτιέμαι αν αυτοί οι οποίοι εισηγήθηκαν το άρθρο 33 του ΚΟΚ έχουν ανέβει ποτέ σε μοτοσικλέτα, ή αν έχουν οι ίδιοι παιδιά..!

“… Δυστυχώς το υπουργείο κινείται με ταχύτητα “μουτζούρη” στις νέες απαιτήσεις της κινητικότητας, είτε είναι αυτό η σύγχρονη μικρο-κινητικότητα, είτε η συνύπαρξη όλου του πληθυσμού στον δρόμο, είτε τα ΣΒΑΚ..!”

“…Η Ομαλότητα και η Κανονικότητα, βρίσκονται στην φαντασία κάποιων… Αλλά απέχουν πολύ από την πραγματικότητα..!”

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στον ΣΚΑΪ
https://youtu.be/nUL1GQrIhNk

Μια από τις ειδήσεις που πρωταγωνιστούν αυτήν την περίοδο στα ΜΜΕ είναι η ερμηνεία ενός άρθρου του ΚΟΚ, σύμφωνα με το οποίο θα οδηγούνται στο αυτόφωρο οι γονείς που μεταφέρουν ανηλίκους πάνω σε δίκυκλο χωρίς κράνος και χωρίς τις προφυλάξεις που προβλέπει ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας. Μάλιστα, οι εν λόγω γονείς παραπέμπονται κατόπιν εντολής του εισαγγελέα με την κατηγορία της “έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο”.

Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι, κάποιος γονέας που μεταφέρει το παιδί του με μοτοσυκλέτα χωρίς κράνος, εμπλέκεται σε μια σύγκρουση, ακόμη και χωρίς να φταίει ο ίδιος, θα βρεθεί κατηγορούμενος, γιατί δεν είχε προφυλάξει το παιδί του όπως θα έπρεπε. Το ίδιο θα συμβεί και στην περίπτωση στην οποία μεταφέρει περισσότερα από δύο παιδιά (ή και ολόκληρη την οικογένεια, όπως έχουμε δει να συμβαίνει), ακόμη κι αν όλοι τους φορούν κράνος, γιατί τότε παραβαίνει το άρθρο του ΚΟΚ για μεταφορά επιβατών.

Οι διατάξεις του ΚΟΚ για την μεταφορά επιβατών με οχήματα, περιγράφονται στο άρθρο 33:

1. Απαγορεύεται η μεταφορά επιβατών με οδικά οχήματα κατά τρόπο τέτοιο ώστε να δημιουργείται κίνδυνος.

2. Ειδικότερα απαγορεύεται:

α) Η μεταφορά επιβατών περισσοτέρων των αναγραφομένων στην άδεια κυκλοφορίας του οχήματος.

β) Η κατάληψη θέσης παραπλεύρως του οδηγού, από παιδιά ηλικίας μικρότερης των δώδεκα (12) ετών, εφόσον δεν συγκροτούνται με εγκεκριμένο σύστημα συγκρότησης κατάλληλο για την ηλικία, το ύψος και το βάρος τους, ως και από περισσότερα πρόσωπα από όσα επιτρέπεται στη θέση αυτή.

γ) Η μεταφορά ανηλίκων έως πέντε (5) ετών με μοτοσικλέτα ή μοτοποδήλατο, εφόσον δε συγκρατούνται με εγκεκριμένο σύστημα συγκράτησης κατάλληλο για την ηλικία, το ύψος και το βάρος τους.

3. Ο οδηγός μηχανοκίνητου οχήματος και μοτοποδηλάτου επιβάλλεται να μεριμνά για την ασφάλεια των συνεπιβατών του και ειδικότερα να ελέγχει αν φορούν τις ζώνες ασφαλείας και το προστατευτικό κράνος κατά τη μεταφορά τους.

Με βάση τις παραπάνω διατάξεις, συμπεραίνουμε ότι δεν είναι σήμερα παράνομο να έχεις ένα βρέφος επάνω στην μοτοσικλέτα, εφόσον αυτή διαθέτει το κατάλληλο σύστημα συγκράτησης (sic!) ή καλύπτεσαι από το νόμο αν δε διαθέτεις σύστημα συγκράτησης, αλλά ο μικρός σου (ή η μικρή σου) συνεπιβάτης είναι, ας πούμε, 6 ετών..!

Σε αυτή την “αστοχία” του νόμου  ξεκινάνε οι ενστάσεις και διαφαίνεται η ανάγκη τροποποίησης του άρθρου 33 (όπως και όλου του απαρχαιωμένου ΚΟΚ).

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης & Κυκλοφοριακής Αγωγής (Π.Σ.Ε.Ο.), ζητάει άμεση τροποποίηση του νόμου για την μεταφορά επιβατών με οχήματα, προτείνοντας την απαγόρευση μεταφοράς παιδιών πάνω σε μοτοσικλέτα, με οιονδήποτε τρόπο, έως την ηλικία των 10 ετών!

Οι Έλληνες παιδίατροι αλλά και οι ανακοινώσεις της Αμερικάνικης Παιδιατρικής Ακαδημίας (https://www.aap.org/)  εκφράζουν τους εξής προβληματισμούς: διατυπώνεται η άποψη ότι τα παιδιά είναι πιθανό να έχουν εγγενή φυσικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά που μπορεί να περιορίσουν την ασφαλή μετακίνησή τους με μοτοσυκλέτες. Σε αυτά περιλαμβάνονται χαρακτηριστικά όπως ανεπαρκή κινητικό συντονισμό, χαμηλό ανάστημα και / ή χαμηλό βάρος, γνωστική ανωριμότητα κ.α.

Ένας ακόμη παράγοντας που θα έπρεπε θεωρώ να λαμβάνουμε υπόψη μας σε σχέση με τα παιδιά και την κινητικότητα, είναι το περιβάλλον. Ο πλανήτης μας εκπέμπει σε όλους τους τόνους SOS..! Κι εμείς, αντί να ψάχνουμε πώς θα παροτρύνουμε τα παιδιά μας προς έναν τρόπο κινητικότητας που να σέβεται καί την προσωπική τους ασφάλεια καί το περιβάλλον (πεζή μετακίνηση,  MMM, ποδήλατο κ.λ.π.), προσπαθούμε να προσαρμόσουμε τους ρυπογόνους παράγοντες στη ζωή μας, αποθεώνοντας την μηχανοκίνητη μετακίνηση ορίζοντας παράλληλα τυπικά και ανεπαρκή μέτρα ασφαλείας.

Είναι νομίζω κοινή διαπίστωση ότι ο τρόπος που μετακινούμαστε είναι πολύ φτωχός, συγκρινόμενος με την πραγματική κινητικότητα που έχει ανάγκη ο άνθρωπος. Είναι όμως στο χέρι μας να το αλλάξουμε αυτό, να κάνουμε την υπέρβαση για την επόμενη γενιά, προς μια νέα κουλτούρα βιώσιμης κινητικότητας. Γιατί η κινητικότητα είναι ένα καθοριστικό μέσο εξέλιξης και κοινωνικοποίησης και συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη ενός παιδιού. Θυμηθείτε ότι ο δρόμος είναι δάσκαλος!

Να δηλώσω εξαρχής ότι είμαι ριζικά αντίθετος στην πρώτη περίπτωση (βρέφος σε μοτοσικλέτα) και θετικός στην δεύτερη περίπτωση, υπό όρους και τροποποιήσεις (γιατί ο συνεπιβάτης στο δίκυκλο δεν είναι μεταφερόμενο άτομο, αλλά συνοδηγός!):

• Όριο ηλικίας 10 χρονών
• Ωριμότητα ανταπόκρισης χειρισμών
• Κατανόηση της συμπεριφοράς του συνεπιβάτη μοτοσικλέτας
• Εξοπλισμός αποκλειστικά για την ηλικία του παιδιού
• Ταχύτητα το πολύ 40 km/h

Σήμερα, βέβαια, και εφόσον ο παραπάνω νόμος είναι ακόμη σε ισχύ, γονείς και κηδεμόνες πρέπει να απαντήσουν ειλικρινά στον εαυτό τους  στο παρακάτω ερώτημα:

“ποιες ανάγκες εξυπηρετεί μια τέτοια μετακίνηση” και, αφού αναλάβουν την ευθύνη της απάντησης, να εξετάζουν προσεκτικά τους κινδύνους για το παιδί τους με βάση την ηλικία, το μέγεθος, τη φυσική του ικανότητα και την ωριμότητα του.

Πέρα από κάθε νομοθεσία, οι στάσεις ζωής και συμπεριφοράς ξεκινάνε από το σπίτι!

@ArisZografos

Η καθιέρωση μηδενικού ορίου είναι επιβεβλημένη!

Άρθρο στο Κυριακάτικο ΕΘΝΟΣ

“Απόλυτος” στο θέμα της κατανάλωσης αλκοόλ αλλά και όλων των ψυχοτρόπων ουσιών από τους οδηγούς είναι ο Άρης Ζωγράφος, Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής (Π.Σ.Ε.Ο.). Στο άρθρο που ακολουθεί εξηγεί το γιατί:

Δείτε, τα στοιχεία είναι αμείλικτα! Το 40% των οδηγών που ευθύνονται για τα θανατηφόρα τροχαία έχουν ποσοστό αλκοόλ στο αίμα τους πάνω από το όριο, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη, το ποσοστό των οδηγών που βρίσκονταν υπό την επήρεια “ουσιών”!

Κραυγάζουμε σε όλους τους τόνους, μην υποτιμάτε τον κίνδυνο επειδή έτυχε μερικές φορές να οδηγήσετε κάτω από την επίδραση αλκοόλ και δε συνέβη ατύχημα. Δυστυχώς, τα δυσάρεστα αποτελέσματα έρχονται, όταν κανείς βρεθεί σε σχετικά δύσκολη θέση, όπου οι ικανότητες δε συμβαδίζουν με τις απαιτήσεις της στιγμής.

Και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ποσότητα οινοπνεύματος στο αίμα που να θεωρείται ακίνδυνη για την οδήγηση. Τα όρια που έχουν θεσπίσει τα κράτη είναι καθαρά “νομικά” όρια, που διαφέρουν από χώρα σε χώρα και αποσκοπούν καθαρά σε εισπρακτικούς σκοπούς.

Πώς επιδρά όμως το αλκοόλ στην οδήγηση(;)

Δυστυχώς, το αλκοόλ μπαίνει γρήγορα στο αίμα και από εκεί επηρεάζει όλα τα όργανα και τον εγκέφαλο, καταστέλλει κάποιες λειτουργίες και αίρει αναστολές, τις οποίες υπαγορεύει η ψυχραιμία και η φρόνηση. Έτσι, μειώνεται η ικανότητα εκτίμησης του κινδύνου, ενώ παράλληλα δημιουργείται η λανθασμένη εντύπωση ότι έχουμε κάτι από το DNA του Charles Leclerc! Αυτή η ψευδαίσθηση είναι ακόμη πιο επικίνδυνη, επειδή δεν έχουμε καν επίγνωση της κατάστασής μας, αφού το αλκοόλ:

Μειώνει την οπτική γωνία, προκαλεί υπνηλία, τα μάτια θολώνουν και δε βλέπουμε καθαρά τα αντικείμενα και τα απέναντι αυτοκίνητα, και ούτε μπορούμε να εκτιμήσουμε την ταχύτητά τους.

Αυξάνει το χρόνο αντίδρασης και αποσταθεροποιεί την αλληλουχία των διαδοχικών κινήσεων, που πρέπει να γίνουν. Ο κακός συνδυασμός κινήσεων και ενεργειών, ευνοεί το δυστύχημα.

Όταν έχουμε μάθημα στην σχολή αλλά και σε ορισμένες εκπαιδεύσεις τακτικών οδηγών με θέμα το αλκοόλ, τρομάζω με τις απόψεις που ακούω σχετικά με το αλκοόλ και την οδήγηση:

“Όταν πιώ ένα ποτηράκι, χαλαρώνω και οδηγώ καλύτερα…”

Είναι η πιο επικίνδυνη άποψη, καθώς στην πραγματικότητα από τα 400 ερεθίσματα που αξιολογούσαμε φυσιολογικά σε απόσταση 2 km, αξιολογούμε μετά βίας 150 – και αυτά με πολλές εκπτώσεις!

“Εμένα δεν με πιάνει το ποτό…”

Μεγάλη πλάνη. Υπάρχουν, φυσικά, βιολογικές διαφορές από άνθρωπο σε άνθρωπο, όμως, αυτές είναι μικρές, χωρίς πρακτική σημασία, γιατί όταν ο χρόνος αντίδρασης από 0,5 sec φτάσει στο 1,1 sec, η 1,3 sec και οδηγούμε με μόλις 50 km/h, η απόσταση που απαιτείται μόνο για να αντιδράσουμε από 7 μέτρα, γίνεται 15 μέτρα ή 25 μέτρα… Είναι προφανής η τεράστια διαφορά!

“Θα πιω καφέ μετά και θα συνέλθω…”

Καμία ουσία και κανένα μέτρο δεν μπορεί να αναστείλει ή να μειώσει την αρνητική δράση της αλκοόλης στην οδήγηση παρά μόνον ο «γάργαρος» ύπνος.

“Θα ξαπλώσω λίγο και μετά μπορώ να οδηγήσω…”

Μύθος! οι μεγαλύτερες παρενέργειες που δημιουργεί το αλκοόλ, εμφανίζονται μετά από μία περίπου ώρα και είναι ολέθριες. Εάν κιόλας πιει κανείς αρκετά, μπορεί να χρειαστούν και πάνω από 18 ώρες για να επανέλθει σε φυσιολογική κατάσταση.

“Τους καλούς οδηγούς τους επηρεάζει λιγότερο το αλκοόλ…”

Σε δοκιμασίες που κάναμε, με οδηγούς αγώνων ράλι, καθώς και με οδηγούς που δοκιμάζουν αυτοκίνητα διαπιστώθηκε ότι επηρεάζονται το ίδιο όσο και “κοινοί οδηγοί”.

Ούτε ο σκέτος καφές, ούτε το άνοιγμα του παραθύρου, ούτε η ψαγμένη μουσική, ούτε ένα κρύο ντους μπορούν να αποβάλλουν το αλκοόλ Χρειάζεται ο απαραίτητος χρόνος μέχρι να καεί. Για αυτόν τον λόγο, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής έχει τη θέση ότι η Οδήγηση μετά από χρήση Αλκοόλ ή ουσιών, είναι Φόνος εκ προμελέτης! Θεσπίστε το μηδενικό όριο σε όποιον οδηγεί οποιοδήποτε όχημα..!

Στην χώρα μας  ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ), στο Άρθρο 42, αναφέρει ότι για έναν οδηγό το επιτρεπόμενο (;)  όριο οινοπνεύματος με την μέθοδο της αιμοληψίας είναι 0,5 τοις χιλίοις, ενώ με την μέθοδο της εκπνοής είναι στα 0,25 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα με την προϋπόθεση ότι η μέτρηση γίνεται με ειδικά πιστοποιημένα αλκοολόμετρα.
όμως τα αποτελέσματα της παραπάνω λογικής, έρχονται να καταρρίψουν αμείλικτα οι αριθμοί:
Με ποσότητα αλκοόλ στο αίμα μεταξύ 0,1 – 0,2 mg/l η πιθανότητα εμπλοκής ενός οδηγού σε τροχαία σύγκρουση είναι διπλάσια!
Με ποσότητα αλκοόλ στο αίμα μεταξύ 0,3 – 0,5 mg/l η πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαία σύγκρουση είναι 11 φορές μεγαλύτερη!
Με ποσότητα αλκοόλ στο αίμα μεταξύ 0,6 – 1,0 mg/l η πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαία σύγκρουση είναι 48 φορές μεγαλύτερη!
Με ποσότητα αλκοόλ στο αίμα μεταξύ  1,0 – 1,5 mg/l η πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαία σύγκρουση είναι 100 φορές μεγαλύτερη!
Με ποσότητα αλκοόλ στο αίμα πάνω 2,0 mg/l η πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαία σύγκρουση είναι > 200 φορές μεγαλύτερη!

Ως Π.Σ.Ε.Ο. Έχουμε καταθέσει μία ολοκληρωμένη πρόταση σε σχέση με την συνύπαρξη στον δρόμο και επαναλαμβάνουμε για μία ακόμη φορά:

• Αλλάξετε τώρα τα όρια αλκοόλ και ουσιών θεσπίζοντας το μηδέν (zero)!  0,0 ng/ml σε οποιαδήποτε ψυχοτρόπο ουσία, οποιονδήποτε οδηγεί οποιοδήποτε όχημα..!
• Ακυρώστε όλη την θεματική ενότητα Αλκοόλ και Οδήγηση και τις ερωτήσεις για τις άδειες οδήγησης
• Εισάγετε την θεματική ενότητα: Η Κοινωνία της Κυκλοφορίας (ΚτΚ) ως βιωματικό μάθημα, σε όλη την υποχρεωτική εκπαιδευτική διαδικασία και στους υποψηφίους οδηγούς

Επιτέλους ας τελειώνουμε με τις αγκυλώσεις και τα  ημίμετρα. Η οδήγηση είναι η πιο επικίνδυνη πράξη που κάνουμε καθημερινά και ως τέτοια πρέπει να την αντιμετωπίζουμε..!

Στάση ζωής για όλη την Κοινωνία της Κυκλοφορίας η απόφαση:  Δεν οδηγώ, όταν δεν είμαι σε θέση να οδηγώ..!

Πηγή ΕΘΝΟΣ

…

Χρησιμοποίησε το νέο ψηφιακό μας εργαλείο για να δεις την αλήθεια πίσω από τους αριθμούς. Γιατί η οδική ασφάλεια ξεκινάει από τη γνώση.

Μηδέν Αλκοόλ. Μηδέν Ρίσκο. Μηδέν Δικαιολογίες

 Smart Αλκοτέστ

https://zografos.com/alcotest/